2 ترانه
برو بچه ها چطور متورید؟
زندگی وقف مراده؟
الان یه ۱ ساعتی میشه زور زدم ۲ تا ترانه در وکردم
خودایش ترانه نویسی خیلی سخته شعر نو برام کاری نداره انگار تو خونمه ولی این ترانه سرایی شکنجه است
خوب حرافی بسه بریم سراقه شعر ها
دنیای عجیب غریب
رو سقف خونمون. ستاره ای نداریم
برای شاممون. یه لقمه نون نداریم
تو این شهر قشنگ. همه کورند
ترانه می سازیم. همه کرند
تو ساختمون ما. همه از پله میرن بالا
آسانسور که داریم. این مردم سر به هوا
کارمون چیه؟ از باروت سوپ می سازیم
میدیم به خورد بچه. تا توپ جنگی بسازیم
الان عصر ارتباطه. کلیک کنیم کشور و بتارونیم
با پول نفتمون. هسته ی انرژی بسازیم
گشنه ایم و تشنه. یه چیزی با نانو می سازیم
میریم فضانوردی. ماه و تو خونمون فتح می کنیم
فردا می خوام کلیک کنم کودتا کنم
تو یه متر خونم کشورو بترکونم
یا شایدم با یه کلیک ازدواج کنم
بعد با یه کلیک طلاق بگیرم
ولی امشب می خوام کلیک کنم فردا خورشید در نیاد
به جاش بارون شیمیایی از نوع هسته ایش بیاد
ما خفاشا چه شب چه روز با امواج حرف می زنیم
چرا ما ورزش کنیم؟ با رباتامون فوتبال میزنیم
این دنیای عجیب غریب و کم عیار
دیگه خدا میخواد چی کار
ساز خسته
منم یه ساز خسته
کوک نشده نشسته
دو ی من دوست داشتن تو
ر ی من رقبت دیدار تو
می من میوه ی ممنوعه
فای من فالی نا خواسته
سل من سلابه ی بسته
لا ی من لال شده
سی من سیلاب ترد شده
...
دو ر می فا سل لا سی
...
دو ی من یه دوره گرده که بی فرداست
ر ی من روایت یه مرد تنهاست
می من میلاد شبه که فردا رو می خواد
فا ی من فاصله ی حنجره ی من و توست
سل من سلطان عشقه که در کف توست
لای من لاله ی تشنه به خونه ظلمه
سی من سینه ی شکافته ی درده
میدونی؟