مبهم هم وبلاگ خودش رو بنا کرد
خود کفا شد
اینجا ازت خداحافظی می کنه مبهم
ممنون ازت
باز فقط خودم و خودم شدم
زود به زود سر بزنید
یادتون نره ها نظرم بدید
اصلا کسی دیگه نظر نمیده
ترافیک خوبه اما نظر نیست
عجیبه
تنهایی را می دانم و می شناسم
گله نمی کنم...
با تنهایی ام زندگی میکنم
خوشحالم. تنهایی را دوست دارم
گر چه در زمان تنها نیستم...
اما... آن کس که مرا می شناسد تنهایم می کند
در دل خود می گریم
تنها ترم نکنید...
با خود میخندم.میگریم.می دوم...
حرف هایی که در نبودم می زنید عذابم می دهد.
من می دانم ... می دانم که چه گفتی ... من می دانم ...
زمستان را دوست دارم ...
در زمستان ار کوچه های خلوت رد می شوم ...
کسی مرا نمی بیند . نمیفهمد ...
در چشمانتان خواندم ... حرف هایی که در نبودم زدید ...
مرا نبینید ... مرا نشنوید ... از این که هستم تنها ترم نکنید ...
تنهایم بگزارید تا از این که هستم ... تنها تر نشوم .
بگزارید تنهایی ام را جشن بگیرم ...
"مبهم"
----------------------------------------------------------------------------------
استعداد در فضای آرام رشد می کند و شخصیت در جریان کامل زندگی "گوته"
دلقک دیلاقی ست
بی مایه
با شلوار ابلق و شولای سبزش
که سپیدی خسته خانه را
مضمونی دریده کوک می کند
این یه تیکه از شعرای شاملو بود
از اون منیژک شاه گرفته تا اون دلقک سیرک همه یک مایه به آوارگی و بدبختی های خویش ساز خنده کوک می کنند و دیگران را می خندانند
اینم که خودم گفتم
و یه شعر دیگه از اینجانب در جنب جنایت این دنیای جانی
یه روز دیگه
صبح که از خواب پا میشی سر سرگردونتو می گردونی
با اون نگاه پف دارت میگی باز اومد یه روز لعنتی
سیگار و آتیش میکنی سر صبی یه پکه تا آخر سیگارو میری
امروز چی کار دارم که بکنم؟ یه روز دیگه سر کارم باید دق بکنم
از وقتی رفتم تا وقتی برگردم باید یه کارو تکرار بکنم
داد صاب کارو گوش بکنم کار بکنم و تا خونه پیاده سر کنم
بیام تو تخت لعنتی دراز بشم ستاره هارو نگاه کنم
تا خوابم بره به امروز و فردا فکر نکنم تا یادم نیاد ۲ روزه گرسنه ام
فرداشم با کابوسی از دردام از درد قلنج و کمر و خستگی دیروز پاشم
<روزبه نجف پور>
میدونی؟